Страница 39 из 46
Ես համբուրում եմ նրա այտը:
- Հիմա ես մեր մասին հիշում եմ ավելի շատ բան, քան առաջ, - ասում եմ նրան, - հիշում եմ ինձ ու քեզ համբուրվելիս միջանցքում դռան մոտ, մինչև ամեն ինչ սխալ չգնաց: Ինձ ու քեզ թենիսի կորտին, խոսելիս Էդի Քերրիին կատարած առաջարկության մասին: Մեր ճանապարհին՝ տափակ ժայռի վրա, որտեղ ոչ ոք չէր կարող մեզ տեսնել: Ու ներքևում փոքր ափին՝ հրդեհի մասին խոսելիս:
Նա գլխով է անում:
- Բայց ես դեռ չեմ հիշում՝ ինչը այնպես չեղավ, - ասում եմ, - ինչու մենք միասին չէինք, երբ ես վնասվածքը ստացա: Մենք վե՞ճ էինք ունեցել: Ես ինչ-որ բա՞ն էի արել: Դու վերադարձել էիր Ռաքելի մո՞տ, - ես չեմ կարողանում նայել նրա աչքերի մեջ, - կարծում եմ՝ ես արժանի եմ անկեղծ պատասխանի, նույնիսկ եթե այն, ինչ մեր միջև հիմա կա, երկար չտևի:
Գատը ծամածռում է դեմքը ու թաքցնում ձեռքերի մեջ:
- Ես չգիտեմ ինչ անել, - ասում է նա, - ես չգիտեմ ինչ է պետք անել:
- Ուղղակի ասա ինձ, - ասում եմ ես:
- Ես չեմ կարող մնալ այստեղ քեզ հետ, - ասում է նա, - ես պետք է վերադառնամ Քադդլդաուն:
- Ինչու՞:
- Պետք է վերադառնամ, - ասում է նա, վեր կենում ու քայլում: Հետո կանգ է առնում ու շրջվում, - ես ամեն ինչ փչացրի: Ցավում եմ, Կադի: Ես այնքան եմ ցավում, - նա կրկին արտասվում է, - ես չպետք է քեզ համբուրեի, չպետք է քեզ համար պատրաստեի ճոճանակներ, կամ վարդեր նվիրեի: Ես չպետք է քեզ ասեի, թե ինչ գեղեցիկ ես:
- Ես դրանք ուզում էի:
- Գիտեմ, բայց ես պետք է հեռու մնայի քեզնից: Ես սրանք արեցի և ամեն ինչ գնաց գրողի ծոցը: Կներես:
- Արի այստեղ, - ասում եմ ես, բայց երբ նա տեղից չի շարժվում, ես եմ մոտենում նրան: Ձեռքերս դնում եմ նրա պարանոցին, իմ այտը նրա այտին: Հետո համբուրում եմ նրան ամուր, այնպես որ նա հասկանում է ինձ դա է պետք: Նրա շրթունքները այնքան փափուկ են, և նա ուղղակի իմ իմացած ամենալավ մարդն է, ամենալավ մարդը, ում ես երբևէ ճանաչել եմ, նշանակություն չունի՝ ինչ սխալ բաներ են տեղի ունեցել մեր միջև և նշանակություն չունի ինչ կլինի սրանից հետո:
- Ես սիրում եմ քեզ, - շշնջում եմ ես:
Նա ետ է քաշվում:
- Սա այն է, ինչի մասին ես խոսում էի: Կներես: Ես ուղղակի ցանկացա քեզ տեսնել:
Նա շրջվում է ու կորում է մթության մեջ:
78
Մարտաս Վինեարդի հիվանդանոց: Ամառ տասնհինգերորդ, դժբախտ պատահարից հետո:
Ես պառկած էի մահճակալին, կապույտ վերմակի տակ: Ենթադրվում էր հիվանդանոցի վերմակները պետք է լինեին սպիտակ, բայց դրանք կապույտ էին: Սենյակում շոգ էր: Ձեռքիս ներերակային էր միացած:
Մայրիկն ու պապիկը նայում էին ինձ: Պապիկի ձեռքում կար Էդգարթաունի իրիսներով տուփ էր, որ բերել էր որպես նվեր:
Շատ հուզիչ էր, որ նա հիշում էր, որ ինձ դուր են գալիս Էդգարթաունի իրիսները:
Ես երաժշտություն էի լսում ականջակալներով, այնպես որ չէի կարող լսել ինչ էին մեծերը խոսում: Մայրիկը լաց էր լինում:
Պապիկը բացեց իրիսի տուփը, պոկեց մի կտոր ու ինձ առաջարկեց:
Երգը՝
«Մեր երիտասարդությունը դատարկ է
Մենք այն չենք վատնի
Հիշեք իմ անունը
Որովհետև մենք կանցնենք պատմության մեջ
Նա նա նա նա , նա նա նա »:
Ես բարձրացրի ձեռքս, որ հանեմ ականջակալները: Տեսա, որ այն վիրակապած է:
Երկու ձեռքերս էլ վիրակապերով էին:
Եվ ոտքերս: Ես զգում էի վիրակապերը կապույտ վերմակի տակից:
Ձեռքերս ու ոտքերս վիրակապերով էին, որովհետև այրված էին:
79
Ժամանակին մի արքա էր ապրում , ով ուներ երեք սքանչելի դուստր :
Ոչ , ոչ , սպասեք :
Ժամանակին ապրում էին երեք արջ , որոնք մնում էին անտառի փոքրիկ տնակում :
Ժամանակին ապրում էին երեք զինվոր , ովքեր միասին գնում էին ճանապարհով ներքև պատերազմից հետո :
Ժամանակին ապրում էին երեք խոզուկ :
Ժամանակին ապրում էին երեք եղբայր :
Ոչ , ահա այն : Այն տարբերակը , որ ինձ պետք է :
Ժամանակին ապրում էին երեք երեխա՝ երկու տղա ու մի աղջիկ : Երբ երեխաներից յուրաքանչյուրը ծնվեց , ծնողները ցնծացին , երկինքը ցնծաց , նույնիսկ փերիները ցնծացին : Փերիները եկան կնքման արարողությանը և տվեցին երեխաներին կախարդական նվերներ :
Հակադրություն , ջանք և սարկազմ :
Մտածմունք և էնտուզիազմ : Ամբիցիա և թունդ սուրճ :
Քաղցրություն , հետաքրքրություն և անձրև :
Բայց ահա հայտնվեց մի վհուկ :
Միշտ էլ լինում է մի վհուկ :
Վհուկը նույն տարիքին էր , ինչ այդ հրաշալի երեխաները , և մեծանալու հետ նա նախանձում էր աղջկան , և տղաներին նույնպես : Նրանք օրհնված էին փերիների կախարդական նվերներով , նվերներ որոնցից մերժվել էր վհուկը իր կնունքին :
Մեծ տղան ուժեղ էր ու արագաշարժ , ընդունակ ու գեղեցիկ : Չնայած , որ շատ կարճահասակ էր :
Մյուս տղան ջանասեր էր ու բարեսիրտ : Չնայած , որ կողմնակի անձ էր :
Իսկ աղջիկը սրամիտ էր , մեծահոգի ու հարգալից : Չնայած , որ նա իրեն անզոր էր զգում :