Страница 54 из 68
- Artıq vaxtdır və farsların ölümü gəlib çatıb, gəl qaçaq!
- Çox gecdir, özünüz də dediniz ki bütün su dərilərini kəsdiniz. Buradan on dördgün ən yaxın insanlara doğru gedib çatarıq və o vaxtadək I Daranın ordusundan bir nəfərdə olsun sağ qalma-yacaq! – deyə Şürük cavab verdi.
- Axı sən özünü niyə tələf etmək istəyirsən? – deyə Dastan soruşdu.
- Mən fasları indi qoyub qaçsam onda onlar mənim casus olduğumu bilib yolüstü bütün Massaget obalarını talayıb hamını qılıncdan keçirəcəklər. Mənim bu hərəkətimin ucubatından minlərlə soydaşım öz həyatından olacaq və çoxlu uşaq atasız və anasız qalacaq. Amma əgər mən sona qədər farslarla qalıb yoluma davam etsəm onda onların son adama qədər necə həlak olduqlarının şahidi olacağam!– deyə Şürük cavab verdi.
- Axı sən də tələf ola bilərsən şahzadəm! – deyə Kaşanq diləndi.
- XeyrKaşanq, düşünüb-daşındım və mən bilərəkdən bu ölümə getməyi qərara aldım. Bu suyu özünüzə saxlayın və məni vətənimin düşmənləri üzərində qələbəmdən məhrum etməyin. Torpağınız üçün canınızı vermək, xalqınız yüksək mükafatdır! – deyə Şürük cavab verdi.
- Axı sən bizə lazımsan, sən sağ qalmalısan! – deyə Dastan dedi.
- Qardaşım, həyatın son anlarında bu müqəddəs kəlamı danışmaq nə qədər yaxşıdır. Dastan, qardaşım, əgər bir möcüzə ilə sağ qalarsansa, onda bu mənim üçün qiymətli olan anamı, nənəmi və Kaşanqı sənə tapşırırıam. İndi isə qoy Arçon da sizinlə gəlsin və səhər açılanda mən onlara bu acı xəbəri verəcəm – deyə Şürük cavab verdi və bundan sonra onlar vidalaşıb ayrıldılar.
Səhər I Dara üçün hər şey aydın oldu və dəhşət onu yaxaladı. Sərbazlar hər şeyi anlayıb Şürükü tutub süründürdülər, döydülər və şahənşahın ayaqları altına atdılar. Şürük başını qal-dırdı və baxışları I Daranın baxışları ilə çarpazlaşdı. Şürük öz qara gözləri ilə qəhvəyi gözləri olan I Dara ilə uzun-uzadı baxdılar, uzun müddət baxdılar, ancaq I Darnın qəhvəyi gözlər tərpəndi. Sonra isə I Dara öz sükutunu pozaraq Şürükə dedi:
- Yaxşı, çoban, sən qazandın və indi öz istədiklərinizi söyləyin və xahişinizi yerinə yetirəcəyimə and içirəm. Qızıl istəyirsən, nə qədər, danış. Əlimdəki bütün qızılları sənə verməyimi istəyirsən çoban? Götür! – deyəI Dara titrək səslə dedi.
Şürükün cavab vermədiyini görən Böyük Dara ləyaqətini əsirgəmədən dəvənin kamburuna basan və titrəyən əlləri ilə yükdən bağlanan kəndirləriaçmaq üçün dəvələrə tərəf getdi. O, qurşağındakı xəncəri çıxarıb dəvələrin belindəkixurcunların kəndirlərini kəsdi və qızıl – qiymətli daş-qaş qum üzərinə tökülməyə başladı. I Dara əyildi və qızıl külçələri qumla yığıb titrəyən əllərini Şiraka uzatdı.
- Götür, istədiyin qədər götürün, hamısını götür. Hər şeyi götür çoban, sütun kimi nə durursan?
- Bütün çöllərinizi bütün xurcunları ilə almaq üçün kifayət edəcək sərvətdən istifadə et! – deyə I Dara yalvarmağa başladı.
Bunu görən Qobri qışqırıb dedi:
- Sən axmaqsan və hökmdarın xahişini geri çevirmə!
- Yox, mən bunu edə bilmərəm, əgər etsəm onda sən mənim ölkəmə yürüş edib hamını qılıncdan keçirəcəksən!- deyə Şürük cavab verdi.
- Sənə dedim ki qalib sən gəldin, mən yox və söz verirəm ki, sənin ölkənə getməyəcəm. Əgər məni buradan, bu pis səhradan çıxarsan onda bütün qızıllarımı sənə verirəm! – deyə I Dara dedi.
- Yəni bütün bu qızılların mənim olduğunu və onunla hər şeyi ala biləcəyini söyləirsən? – deyə Şürük soruşdu.
- Əlbətdə sənindir!- deyə I Dara və Qobri birgə cavab verdilər.
- Yaxşı! – deyə Şürük sakitcə dedi.
- Bu sözdən sonra I Dara, Qobri və bütün farslar yerlərində sakitcə donub qaldılar.
-Sən Mardsan? – deyə Şürük yaraşıqlı yaşlı fars tərəfə dönüb soruşdu.
- Bəli çoban, mən Mardam! – deyəyaşlı Fars təəccüblə cavab verdi.
Şürük qurşağından qızıl sapı olan bir xəncəri çıxarıb Marda uzatdıb dedi:
- Bir zamanlar bu xəncəri nənəm Təhmirəyə sən vermisənvə indi də bu xəncəri mən sənə qaytarıram! – deyə Şürük cavab verdi.
Mard təəccüblə Şürükün əlindəki xəncəri götürdü və dönüb şahənşah I Daraya baxdı amma heçnə başa düşmədi. Bu zaman I Dara yenə üzünü Şürükə tutub dedi:
- Çoban, bir şey almaq istəmirsən, götür,mən sənə pulsuz verirəm,istədiklərini götür!
- Xeyr Fars padşahı, mənəverdiyiniz hər şeyim olduğundan, mənən verdiyiniz bütün qızılları rədd edirəm! – deyə Şürük cavab verdi.
- Bəs nə istəyirsən çoban, di tez ol! – deyə I Dara həyəcanla dedi.
- Mənə çoban demə, çünki mən çoban deyiləm! – deyə Şürük cavab verdi.
- Bəs sən çoban deyilsən kimsən? – deyə I Dara təəccüblə soruşdu.
- Mən öldürmək istədiyin massagetlərin çarıçası Təhmirənin nəvəsişahzadə Şürükəm.
Bunu eşidən kimi I Daranın qanı qaraldı və bağırdııb dedi:
- Səni lənətə gəlmiş Sak, axı ölkənizə getməyəcəyimi söylədim, daha nə istəyirsən?
- Səhv edirsən İran şahı, vaxt keçir və mən artıq çox yaşayıram ! – deyə Şürük cavab verdi.
- Əlbətdə! – deyə Qobri dözə bilməyib öksürdü və qılıncını Şürükün başına endirdi.
Bu zaman Mard da qışqırdı və geri dönən xəncərini Massagetin sinəsinə basdı. İran əsgərləri hamısı yıxılan Şürükə tərəf qaçdılar və bir-birlərinə müdaxilə etdilər. Hər biri Şürükün cəsədini tapdalamağa və əzməyə başladılar. Onlar onu tapdaladılar, təpik atdılar, saçlarını qopardılar, bıçaqlar, nizələr vurdular və tezliklə Şürükün cəsədini qanlı bir qarışıqlığa çevirdilər. Ölmək ərəfəsində olan İran ordusu, isti qumun üstündəki bir təbəqədə göz gərənə qədər bütün üfüq boyunca dağlar və çöl çökəklərə səpələnmişdi. Bütün bunlara baxmayaraqI Dara yanan gözləri ilə nəhəng qumlu bir təpənin zirvəsində dua edir və uzaq solğun mavi səmaya baxdı. Bütün əməllərində onu müşayiət edən xoşbəxtlik onu həqiqətən Ahura-Mazdanın sevimlisi olduğunu təsdiqlədi. IDara mübarək yağış yağdırması üçün Ahura Mazdaya müraciət etdi, çünki yalnız bu yolla ofarsları xilas edə bilərdi. Yüz ildə bir dəfə bu qaranlıq səhranın isti təpəyə həyat verən nəm töküldü və sonra ətrafdakı hər şey bir anda dəyişdi. Qısa bir an üçün qırmızı qumlar ovsunlayıcı yaşıllıqla örtüldü və hər şey canlandı. Ancaq bu, yüz ildə yalnız bir dəfə baş verdi. Ordu ölürdü və padşah canla-başla dua etməyə və yalvarmağa davam etdi. Yalvardı, yalvardı, yalvardı və ... yalvardı!
Göylər rəhm edib açıldı - yağış yağdı!
İlk damcılar quma çatmadan qurudu, ancaq yağış yağmağa davam etdi ...
Birdən tufan qopdu və hər yeri sel apardı. Qısa bir anda yağan yağış sularından dirilən farslar dəli kimi güldülər. Onlar ağızları ilə həyat verən yağışı udurdular. Onlar üzlərinə yuvarlanan damcıları yalayır, ovuc içində tutub içirdilər. İran əsgərləri dəri çantalarda və torpaq qablarda axan yağı suyunu toplamağa başladılar. Farslar dərhal sevincdən dəli oldular: qışqırdılar, oxudular, rəqs etdilər. Ancaq birdən özlərinə gəlmiş kimi yarı dəli baxışlarını solmuş və qaralmış şahənşahI Daranın dayandığı təpəyə çevirdilər. Bütün ordu bir anda diz çökdü və farslar əllərini qaldıraraq I Daraya uzadıb dizlərinin üstündə ona tərəf süründülər və bir tanrı kimi dua etdilər. Bu an Hiştaspa oğlu I Daranın zəfərinin zirvəsi idi! Fars ordusu qanlı, pəncələri qırılmış, amma yenə də dəhşətli dişləri olan, təhlükəli şəkildə yaralanan bir yırtıcı Şirə bənzəyirdi. Ehtiyatlı I Dara özünün ən yaxın sərkərdəsi və silahdaşı olan Qobrini itirdi. O öz əziz dostu və qardaşı kimi yaxın olan Qobrinin nəşinin "ölməzlər" ordusunun müşaiəti İrana geri dönməsini hazırladı. Həm II Kir, həm II Kambiz, həm də I Dara, həm də ən yaxın qohumuna xidmət edən komandiri olan Qobrinin qalıqları Pasarqada gətirildikdə. I Dara əsəbi şəkildə çiyinlərini çəkərək özünü tərifləyib dedi: