Добавить в цитаты Настройки чтения

Страница 50 из 68

- Təhmirə!!!...Qaççç!!!Qaç özünü xilas etd!!!!..

Bunu görən şahzadə şahə qalxıb qışqırdı:

- Dayan əziz bacım, döz,indi səni xilas edərəm! – deyib atını ona tərəf çapmaq istədi. Lakin bir az getmişdi ki vıyıltı ilə bir ox gəlib Sodianın qəlbinə sancıldı və ağzından qan gəldi. Sodia qan qusa-qusa Təhmirəyə baxdı və sonra atdan düşüb öldü.Təhmirə dönüb oxu atana baxdı və bu Alan hökmdarının qızı Aşxen idi. Onda Təhmirə də öz oxunu çəkdi və sərrast atəşlə Aşxeni yaraladı. Bu zaman yenə bir ox vıyıltı ilə bu dəfə Təhmirənin ayağına sancıldı və o qışqırdı və bunu görən Fərhad uzaqdan:

- Şahzadəm, qaçın, mən sizi qoruyaram!!!

Lakin şahadə oxu ayağından çıxarıb yenə döyüşə davam etdi. O, qarşısındakı bir neçə düşmən əsgərini qırandan sonra yenə bir ox vıyıltı ilə onun sol əlinə sancıldı. Bu zaman Fərhad özünü tez yetirərək öz əsgərləri ilə onu dövrəyə aldı ki, düşməndən qorusun. Amma hücuma keçən Kamankeş Aran nərə çəkərək onların hamısını məğlub etdi. Tək qalan Fərhad Aranın üzərinə şığıdı və qanlı döyüş başladı. Fərhad qoca olsa da çox təcrübəli bir sərkərdə di və kimsə onun kimi yaxşı döyüşə bilmirdi. O, massagetlərin içərisində o yalnız Rüstəmə məğlub olurdu. Bunu nəzərə alaraqFərhad Təhmirəyə hücum edən Aranın qarşısına çıxmışdı. Ancaq bir necə zərbədən sonra Fərhad qarşısındakı bu qədər güclü olan bir insanın kim olduğunu soruşanda Aran cavabında:

- Mən, sizin Təhmriə ilə illər əvvəl əlbirliyi ilə öldürdüyünüz Larkianla əzəmətli Rüstəmin oğluyam və indi gəlmişəm qisasımı alam. Bunu eşidən kimi qoca Fərhad sarsıldı və əli boşaldı və bundan istifadə edən Aran qılıncını onu ağıryaraladı. Bunu görən Təhmirə Aranın üzərinə şığıdı və qılınıcını çəkib ona zərbələr endirməyə başladı. Amma nə qədər endirsə də bütün zərbələri boşa çıxdı və şahzadə qışqıraraq dedi:

- İgid, sən kimsən belə Rüstəm kimi güclü və qüvvətli?

- Mən illər öncə ölümünə səbəb olduğun Larkian və Rüstəmin oğlu Kamankeş Aranam! – deyə Aran qışqıraraq yoğun bi səslə cavab verdi.

- Rüstəm və Larkianın adını eşidəndə Təhmirə dəli oldu və Amaqanın sözləri yada düşdü və yenə qışqırdı:

- Sən Larkianla Rüstəmin oğlusansa bəs Amaqa ilə Rüstəmin oğlu kimdir.

- Mən burdayam! – deyə Qatal kənardan qışqırdı.

Şahzadə dönüb Qatalı gördü vədünya başına döndü, əlləri ilə başını tutub qışqırdı:

- Aman tanrılarım, məni niyə belə cəzalandırırsınız, mənə niyə belə mənə qara günlər bəxş etdiniz?

- Bu sənin yaxşı günlərindir Təhmirə və səni bundan da ağır günlər gözləyir! – deyə Qatal cavab verdi.

Sonra o qılıncını çəkib şahzadəyə hücum etmək istəyəndə Kamankeş Aran onu saxladı və dedi:

- Qadına qılınc çəkmək yaraşmaz əzəmətli və qüdrətli Rüstəmin oğullarına və qoy tanrılar özləri onu cəzalandırsınlar.

Bunu eşidəndə Təhmirə əlləri ilə başını sıxıb var gücü ilə çığırıb haray- həşir salmağa başladı. Onun gözlərindən yaş sel kimi gəlirdi və o özünü yerə-göyə sürtüb içindən göynəyirdi.

- Sənin günahın çox böyükdür və sən bizi hələ uşaq ikən atasız və daha sonra anasız saxladın. Atamız Rüstəmə isə dəfələrlə xəyanət etdib onun nüfuzunu sarsıtdın. Bu da az imiş kimi onun dırnağı belə olmayan Bəxtiyar iti ilə iyrənc hərəkətlər edib onun və əmimiz Fərnaqın ölümünə səbəb oldun. Dünyada çoxlu ağır cəzalar var, lakin bu cəzaların ən ağırı sənin üçün yüngül cəza olardı. İnan ki, üzərinə illərlə yağış yağsa belə sənin günahlarını yuyub-təmizləyə bilməz! – deyə kamankeş Aran ona cavab verdi.

Şahzadənin harayını eşidən Şürük və və Hodarzın oğlu Dastan özlərini tez gəlib çatdırdılar, Hidran da gəlib ora yetişdilər, lakin Qatal onları əsir götürdü. Bunu görən Təhmirə iki əli ilə başını sıxıb qışqırdı:

- Bəsdirin, bəsdirin dedim, yetər bu qədər qanlar axdı! – deyib atdan düşdü və sonra Sodianın cansız bədənini öz dizinə qoyub dedi:

- Əziz bacım, bağışla məni, sənin heç bir günahın yoxdur. Sonra üzünü ətrafdakılara tutu dedi:

- Məni bağışlayın, məni bağışlayın, məni bağışlayın, əgər mümkünsə!

Bunu deyəndən sonra Təhmirə ayağa qalxdı və geri dönmək istəyəndə birdən uzaqdan vıyıltı ilə bir ox gəlib onun sinəsinə sancıldı və o yerə yıxıldı. Bunu görən onun nəvəsi Şürük tez onun başını dizinə qoyub dedi:

- Dayanın, atmayın, sonra isə üzünü şahzadəyə tutub dedi:

- Şahzadəm, məni qoyub getməyin, siz mənə atam Fərqapdan və babam əzəmətli Rüstəmdən əmanətsiz!

Rüstəmin adını eşitcək həm Qatal, həm də Aran əyilib onu qucalayıb dedilər:

- Bağışla bizi, biz də əzəmətli və qüdrətli Rüstəminoğulllarıyıq və sənin də doğma əmilərink. Bunu eşidən kimi Şürük ağlaya-ağlaya onlara dedi:

- Əgər bu belədirsə onda sizşahzadəni bağışlayın və mənə onu geri aparmaqda kömək edin!

- Hamı dönüb ox gələn tərəfə baxdı və bu zaman dumanların içindən başında tac olan və at üstündə bir qadın şahzadəyə yaxınlaşdı. Gələn atlı qadın Rüstəmin anası Rudabə idi və ehtimal ki, bu oxu o atmışdı. Oxun ağrısından Təhmirə xırıldasa da hələ də sağ idi və gözlərini açıb o tərəf-bu tərəfə baxırdı. Rudabə yaxınlaşandan sonra üzünü gözlərini ona zilləyən Təhmirəyə tutub dedi:

- Məni xatırlayırsanmı, səninləyəm cavab ver?

Şahzadən səs çıxmayıncao yenə dedi:

- Əlbətdəki tanımazsan, çünki illər öncə oğlumu öldürüb ürəyim yarə vurduğuna görə göz yaşlarım mənim surətimi dəyişib. İllər boyu sənə nifrət edib bu günü gözlədim və tanrılar mənə bu günü qismət etdi. İndi budur sən mənim ayağlarım altındasan və ölmək üzərəsən. Amma tanrılar mənə itirdiyim bir Rüstəmin yerinə iki Rüstəm bəxş edibdir. İndi də səni öz acılarınla baş-başa buraxıram, çünki Rüstəmin qisası artıqlaması ilə alınmışdır və indi o öz məzarında rahat yata bilər– deyib Rudabə atının başını çəkib geri dönüb gözdən itdi. Onun ardınca Axsitan, Apşeron və digər Tihra əsgərləri də getdilər. Bu sözdən sonra qardaşlar ona kömək üçün hərəkətə keçdilər.

- Narahat olama, biz sənə kömək edərik, yoxsa tezliklə I Dara gəlib çıxacaq və bu heç də yaxşı olmayacaq! – deyə Kamankeş Aran cavab verdi.

Bu sözdən sonra onlar kömək edib Təhmirəni qaldırıb arabaya qoydular vəŞürükün dəstəsi ilə massagetlərin düşərgəsinə göndərdilər.

13.Müttəfiqlərin qələbəsi və massagetlərin Əhəməni imperiyasının tərkibinə qatılması.

Beləliklə döyüş bitdi və müttəfiqlər massagetlərin üzərində həlledici qələbə çaldılar. Bu döyüşdə massagetlər nəinki məğlub oldular, onlar hətta bundan sonra bir daha özünə gələ bilməmək üzrə dağıldılar. Rəqiblər düşməninaz sayda qalmış əsgərlərini ələ keçirdilər və Kamanakşe Aran demək olar ki, vəhşi amazonkaların çoxunu qılıncdan keçirib öldürmüş və az qismi də əsir götürümüşdü. Alanlar isə ölmüş düşmən əsəgərlərinin meyitlərini qarət edir və onların donuna qədər soyundurudular. Bəziləri isə zi

Eyni vəziyyət I Daranın düşərgəsində də muşahidə olunurdu. İranlılar bu minval ilə illər öncə Arqavan döyşündə həm ölmüş şahları Böyük Kirin, həm də fars əsgərlərinin qisasını almış oldular. Bu artıq rüsvayçı kapituliyasiya Massaget torpaqlarının Əhəməni dövləti tərkibinə qatılması demək idi. Beləki ərəb atları üzərində fars süvariləri gözlənilmədən meydana çıxıb keçidə doğru hərəkət edərək bir an içində döyüşə hazır olmayan sakları mühasirəyə aldılar. Bəxti gətirməyən başçı Sakasefar, hələ də heç nə başa düşməyərək özü də əsir düşdü. İran əsgərləri əsir düşmüş amazonkaları nöbə ilə zorlayır, döşlərini kəsib ağızlarına salırdılar. Bütün günü yeyib-içən İran sərbazları amazonkaları dəfələrlə zorlayıb onların bədən üzüvlərini kəsird onları məsxərəyə qoyurdular. İran əsgərləri tərəfindən dəfələrlə zorlanan həm Massaget amazonkalarınınbəzilərinin arxasına dəmir qızdırıb sonra isə onlrı tonqala atıb diri-diri yandırırdılar. Amazonkaların qışqırıqları hər tərəfi bürümüşdü və bu da digər massagetləri qorxudurdu. Deyilənə görə bir amazonkanı yüzdən çox İran əsgəri növbə ilə zorlayır və sonra da ortadan ikiyə bölüb öldürürdülər. Bəzilərini isə zorlaya-zorlaya saçlarından tutub başlarını bədənlərindən ayırırdılar. Üç gün ərzində İran əsgərləri tonqala yüzlərlə Massaget qadın döyüşçüsünü atıb yandırmışdılar. Elə bu səbəbdən də ətrafı çox iyrənc bir qoxu bürümüşdü və bu qoxu uzun müddət yox olmadı. I Dara, nə qədər əzəməti qorumağa çalışsa da öz sevincini gizlədə bilmədi. Özü də hiss edirdi ki, bu dünyanın ölkələrinin padşahlarınabir mesajdır. I Daraq yenilməz olan, lakin məğlub edilərək öldürülən Böyük Kirin özünü belə keçdi. Bunu birbaşa deyə bilməsə də, həssas saray əyanları bunu gözaltı başa düşürdülər. I Daraya təriflərlə bərabər qızılıyağış kimi yağdırılır və hər kəs ona olmadığı qədər yaltaqlanırdı. Onu hər yerdə tərif etdilər amma bu onun üçün yetərli deyildi, çünki yaltaqlıq dərman kimidir, hər dəfə daha çox istəyirsən. I Dara, Xurşidə meydan oxuyaraq dəli olmuş və hələ də böyük biabırçılıqdan qurtulmamış Skunhayasəxavət göstərdi. O, məğlub olan Sak liderini hörmətlə qarşıladı və xüsusən də həvəslə Saka çölü haqqında soruşdu. I Daranın mərhəməti o yerə çatdı ki, o Skunhaya azadlıq təklif etdi və əsirlikdən azad edib evinə göndərəcəyini bildirdi. Lakin Skunha cavab olaraq əllərini dəhşət içində yellədi və dedi: