Страница 10 из 68
- Nə üçün gəlmisiz, sizə nə lazımdır?
- Şahzadə oradadırmı? – deyə Axsitan soruşdu.
- Hə, o öz dairəsindədir və istiraht edir! – deyə Gülşən cavab verdi. Birdən bu vaxt içəridən zümzümə səsi gəldi və Axsitan soruşdu:
- O nə səsdir belə?
- Şahzadə yenə həmişəki kimi Rüstəmin nəğməsini öxuyur! – deyə Gülşən cavab verdi.
- Get şahzadəyə xəbər ver ki massaqetlərin elçisi gəlib!- deyə Axsitan dedi.
- Yaxşı, siz burda durum və mən indi gəlirəm! – deyə Gülşən içəri girib təzim etdi və üzünü Rüdabəyə tutub dedi:
- Şahzadəm, massagetlərin elçisi gəlib.
- Massagetlərin elçisi dedin? – deyə Rudabə sanki yuxudan ayıldı.
- Bəli şahzadəm,massagetlərin elçisi qapıdadır və hüzurunuza çıxmaq üçün rüsxət istəyir! – deyə Gülşən cavab verdi.
Bunu eşidən kimi Rudabə tez ayağa qalxıb dedi:
- Nə durmusan, di tez ol sal içəri, yəqin oğlum Rüstəmdən xəbər gətiriblər.
Gülşən baş üstə deyib çıxdı və ondan sonar Axsitan və Fərrux içəri daxil oldular və Axsitan təzim edib dedi:
- Şahzadəm, bu massaget elçisidir və sizinlə görüşmək istəyir.
Qasidi görən Rüdabə soruşdu:
- Adın nədir igid?
- Adım Fərruxdur şahzadəm! – deyə elçi cavab verdi.
- Səni bura gətirən nədir? – deyə Rudabə soruşdu.
Fərruxan bir az udqunandan sonar gözləri yaşardı və dedi:
- Şahzadəm, istərsəniz boynumu buradaca vura bilərsiniz, amma məni bağışlayın, mən təəssüf edirəm.
- De görüm nə olub, nə baş verib? – deyə Rudabə yenə soruşdu:
- Şahzadəm, çox təəsüf ki mən sizə acı xəbər gətirmişəm! – deyə Fərrux cavab verdi.
- Nə acı xəbər, tez ol de? – deyə Rudabə həyəcanla soruşdu.
- Şahzadəm, mən sizə əzəmətli cəngavərimiz Rüstəmin acı xəbərini gətirmişəm! – deyə Fərrux cavab verdi.
- Nə acı xəbər? – deyə Rudabə titrək səslə soruşdu.
- Oğlunuz Rüstəm həlak oldu! – deyə Fərrux başını aşağı salıb susdu.
Bunu eşidən kimi Rüdabənin başına elə bil dünya yıxıldı və o qışqırdı:
- Vay olsun! Vay olsun!! Vay olsun sənə acı taleh!!!…Oğlumu məndən aldın! – deyib yerə yıxıldı.
Fərruxun sözlərindən özünü itirən Axsitan da nə edəcəyini bilmədi və ancaq onu etdi ki, tez Rüdabəni yerdən qaldırıb qışqırdı:
- Xidmətçilər, xidmətçilər!!
Çox keçmədi qapılar taybatay açıldı və saray ərkanı içəri daxil olub mənzərəni görüb çaş-baş qaldılar. İçəri girənlər Rudabənin yerə yıxıldığını görüb hamı biri-birinə təəccüblə soruşurdu:
- Axı burda nə baş verir, nə olub?
Sonra hamı şahzadənin başına yığışdılar və sonar həkim gəldi və xidmətçilər Rudabəni yatağına qoyub Axsitan baxıb soruşdular:
- Axı nə olub, xanım niyə yerə yıxıldı və bu elçi kimdir və nə xəbər gətirib belə?
Axsitan əllərini başına vura-vura dedi:
- Vay olsun! Vay olsun!! Öldü ləşkər-i Rüstəm-i – Piltan!!! Kül oldu başımıza!!!!
Bunu eşidən saraydakıların hamısı şivən qoparmağa başladı və qısa bir müddətə bütün Tihraxuda Rüstəmin ölümü ilə qaraya büründü. Bu arada Massaget qasidi Fərrux da kor-peşiman Taliyaya qayıtdı. Tihraxuda sarayı sanki yıxılırdı və Rüstəmin ölümünə divar da olsa çartlayıb öz etirazını bildiridi. Çox keçmədi Rudabə özünə gəldi və o elə öz yatağındaca ağlayır və Rüstəm! Rüstəm!! - deyə çağırırdı.
Bu acı xəbərdən sonar Tihraxuda ölkəsi matəmə qərq oldu və əzəmətli Rüstəm üçün qırx gün-qırx gecə yas saxladılar. Rüstəmin təziyyəsini saxlayan bütün Tihra qadınları oxşama vurub üst-başını cırır və saçlarını yolurdular.
Yas mərasimindən sonar özünə gələn Rudabə ayağa durdu və birtərəfli özünü söykəyib dedi:
- Axsitan!
- Bəli şahzadəm! – deyə Axsitan cavab verdi.
- Tez ol Fərriburzu, Mənuçiharı və Huşəngi yanma çağır! – deyə Rudabə dilləndi.
- Baş üstə şahzadəm!
Axsitan onların dalınca adam göndərdi və onlar da gəlib çıxdılar. Sonra onlar gəlib Rudabənin yatağını kənarına yığışdılar və təzim edib dayandılar və onları görən Rüdabə dedi:
- Atlanıb oraya gedin və öyrənin görümoğlum Rüstəm harda və necə şəhid olub!
- Şahzadəm, əmin olun ki biz siz deyiləndən də artığını edərik! – deyə Mənuçihar cavab verdi.
- Bəs oğlum Fərnaq haradadır, axı mən Rüstəmi qorumağı ona tapşırmışdım, bəs indi o haradadır? – deyə Rudabə soruşdu.
- Şahzadəm, mən onu tapacam və buraya gətirəcəm! - deyə Hüşəng cavab verdi.
- Gedin və oğlumun nəşini gətirin ki, heç olmasa son dəfə onun ölü də olsa üzünü görüm! – deyə Rudabə başladı hönkür-hönkür ağlamağa. Bu sözdən sonra əsgərlər çölə çıxdılar və Axsitan üzünü onlara tutub dedi:
- Massagetiyaya çatdız orada zindanda olan Rüstəmin əmisi Sakasefar və onun oğlu Skunhanı da gətirməyi unutmayın.
- Baş üstə! – deyə əsgərlər cavab verdilər və sonra atlarına minib yola düşdülər. Bu xəbərə ən gec oyanan Xurşid idi və soruşanda ki, nə olub ona Rüstəmin ölüm xəbərini bildirdilərvə o da birtəhər gəlib anasının otağına girdi. O hökmdar da olsa onu görən sərkərdələr ona yol vermək istəmir, ona tərs-tərs baxırdılar və Xurşid içəri girəndə onu görən Rudabə qışqırdı:
- Arzuna çatdınm,indi niyə gəlmisən?
- Bu nə sözdür ana, axı mən hansı arzuma çatmışam? – deyə Xurşid cavab verdi.
- Qardaşının ölümünü bütün dünya bildiyi halda sənin isə basin eyş-işrətə o qədər qarışıb ki, ən sonda gəlib çıxırsan! – deyə Rudabə cavab verdi.
Bunu eşidəndən sonraXurşid diz üstə çökdü və əllərini yerə vura-vura dedi:
- Mən də onu oraya göndərməsəydim, onda Təhmirə onu çağıracaqdı. Rüstəmin ölümündə günahkar yeganə şəxs Təhmirədir və o Rüstəmin qatilidir! - deyə Xurşid cavab verdi. Təhmirə adını eşidəndə Rudabənin gözləri qəzəb saçmağa başladı və qarğış edib dedi:
- Səni əxlaqsız pozğun qadın, yedin oğlumun başını, yedin!
Səni görüm lənətə gələsən Təhmirə, buna görə cavab verəcəksən! – deyə nalə çəkirdi. Bu zaman Rüstəmin qardaşı Xurşid diz üstə çöküb ağlayaraq deyirdi:
- Rüstəm, əziz qardaşım, qarşında günahkaram, məni bağışla! Bunu görən Rudabə dedi:
- İndi ağlamağın mənası yoxdur, onu ora sən göndərdin və əgər belə etməsəydin o indi sağ olacaqdı. Qardaşının ölümündə sənin də o pozğun kimi barmağın var və sən oğlum Rüstəmin taxtına layiq deyilsən!
- Sən nə deyirsən ana? – deyə Xurşid narazı halda dedi.
- Rədd ol gözümün qabağından, zira bu taxt sənin kimi misginlərlə ancaq murdar olar! – deyə Rudabə cavab verdi.
- Bəs mən oturmasam, kim oturacaq bu taxta? – deyə Xurşid soruşdu.
- Sənin yerinə taxta əmin Sakesafar oturacaq vəhansı cəhə
- Ana, anacan, sən nə danışdığını heç bilirsən?
- Bəs mən hara gedim, nə edim?
- Ana, axı mənim günahım nədir axı, de mənə? – deyə Xurşidsoruşdu.
- Yəni hələ də günahını inkar edəcəksən qatil, sən qardaşın Rüstəmi yoldan çıxarıb Massagetiyaya Təhmirənin yanına göndərdin və o da gedib orada həlak oldu! – deyə Rudabə qəzəblə cavab verdi.
- Mən onun öləcəyini hardan bilə-bilərdim axı ana, bağışla məni! – deyə Xurşid yalvarışlı bir tərzdə dedi.
- Yox, sənin kimi oğlumun qatilini əsla bağışlaya bilmərəm, çünki onun qanı yerdə qalıb! – deyə Rudabə cavab verdi.
- Ana, bağışla məni,nə desən edərəm, qoy Rüstəminqanı yerdə qalmasın! – deyə Xurşid dedi.
- Səni bir şərtlə bağışlaya bilərəm! – deyə Rudabə sakit tərzdə cavab verdi