Аннотация
Алесь Аркуш
Вавэль
Каля абарончых муроў Вавеля бутафорскi дракон
пэрыядычна
дыхае полымем у бок Вiслы,
але зусiм ня страшна
нават маленькiм дзецям,
якiя са сьмехам абступiлi страшыдлу
як факiра на сьвяточным кiрмашы.
Я зноў блукаю ля тваiх муроў - Вавэль,
здаецца, ведаю цябе зь сiвой даўнiны
столькi ж, колькi гэтыя Пагонi на тваiх
брамах i сьценах.
Скачуць вершнiкi да роднага Полацку,
нясуць весткi з Вавэля
не загады, бо ня любiць Полацак загадаў,
толькi весткi пра iнтрыгi, балi i фаварытаў,
альбо просьбы аб вайсковай дапамозе;
ня шмат тваiх слаўных сыноў, Полацак,
наведвалi гэтыя шыкоўныя залi,
ступалi на гэты ганаровы брук,
дзiвiлiся з гэтых шэдэўраў-габэленаў,
якiмi шчодра завешаны сьцены палацу;
а хто i патрапляў сюды,
на вочы караля суседняе краiны,
цi заўсёды ён памятаў пра цябе,
вялiкi Полацак?
Отзывы