Аннотация
PROLOG
1802
Lady Juliana Tallant nie pamiętała matki. Miała zaledwie cztery lata, kiedy markiza uciekła z kochankiem, a markiz Tallant polecił usunąć portret wiarołomnej żony z błękitnego salonu. Teraz obraz, owinięty płótnem, tkwił na strychu, gdzie pokrywał się coraz grubszą warstwą kurzu i zasuszonych pająków. Ciepło i witalność markizy, tak wiernie oddane przez młodego artystę, kolejnego z jej kochanków, skryły ciemności.
Ilekroć w domu robiło się nazbyt ponuro, Juliana ukradkiem wspinała się na strych, ściągała prześcieradło, które skrywało hańbę jej matki, i godzinami wpatrywała się w piękną twarz namalowaną na płótnie. W rogu strychu stało stare, popękane lustro, Juliana stawała przed nim w tych swoich przyciasnych sukienkach, wzbudzając tumany kurzu stopami obutymi w atłasowe pantofle, i próbowała doszukać się podobieństwa między własnymi rysami a twarzą kobiety z portretu. Obie miały takie same oczy, szmaragdowozielone ze złotymi plamkami, małe nosy i pełn...
Отзывы