Страница 50 из 120
– Joh
Wzięła Nina za rękę i poprowadziła go w kąt pokoju, z dala od tłumu i od współzawodnictwa.
A potem, wciąż chłodno czarująca, zaczęła mu zadawać pytania na jego temat. Przejrzał ją na wskroś. Widział, że odgrywa rolę bogatej pa
– Czy wiesz, jakim sposobem Joh
Nadeszła pora obejrzenia pokazu nowego filmu Woltza. Dea
Nino zauważył, że obok tapczanu jest mały stolik, a na nim naczynie z lodem, szklanki i butelki alkoholu plus tacka z papierosami. Podał Dea
Spodziewał się czegoś bezwstydnego. Bądź co bądź słyszał legendy o deprawacji Hollywoodu. Ale nie był zupełnie przygotowany na to, że Dea
Mimo to jego męskość była w jakiś sposób znieważona. Toteż, gdy sławna na cały świat Dea
– To wygląda na całkiem niezły film.
Poczuł, że zesztywniała obok niego na tapczanie. Czyżby oczekiwała jakiegoś komplementu? Nino nalał sobie do pełna z najbliższej butelki, na którą jego ręka natrafiła w ciemnościach. Do diabła z tym. Potraktowała go jak jakąś cholerną męską kurwę. Nie wiadomo czemu poczuł zimny gniew na te wszystkie kobiety. Oglądali film jeszcze przez piętnaście minut. Odsunął się od niej, tak że ich ciała się nie stykały. W końcu powiedziała cichym, chrapliwym szeptem:
– Nie bądź takim nadętym pętakiem, podobało ci się. Był ogromny jak kamienica.
Nino napił się i odpowiedział w swój naturalny, bezceremonialny sposób:
– Taki jest zawsze. Trzeba ci go widzieć, jak jestem podniecony.
Roześmiała się cicho i milczała przez resztę filmu. Wreszcie się skończył i zapalono światła. Nino rozejrzał się. Widział, że w ciemnościach odbywał się tu balecik, chociaż, dziwna rzecz, nie słyszał nic. Ale niektóre babki miały ten twardy, jaśniejący, błyszczącooki wygląd kobiet, które przed chwilą zostały naprawdę dobrze obrobione.
Wyszli z sali projekcyjnej. Dea
– Cześć, stary, dobrze się bawisz?
Nino uśmiechnął się.
– Czy ja wiem? To jest coś i
Joh
– Potrafi być jeszcze lepsza, jeżeli cię zaprosi do siebie. A zaprosiła?
Nino potrząsnął głową.
– Byłem zanadto zainteresowany filmem – powiedział. Ale tym razem Joh
– Bądźże poważny, chłopcze – rzekł. – Taka babka może ci zrobić dużo dobrego. Dawniej dmuchałeś byle co. Człowieku, czasami mam koszmary, jak sobie przypomnę te paskudne dziwki, które rżnąłeś.
Nino pomachał po pijacku szklanką i odezwał się bardzo głośno:
– Tak, były paskudne, ale to były kobiety.
Dea
– W porządku, jesteś po prostu makaroniarski kmiot.
– I nie zmienię się – odrzekł Nino ze swoim czarującym, pijackim uśmiechem.
Joh
– Ty cwaniaku, wiesz, że masz murowany kontrakt na rok i możesz gadać i robić, co ci się podoba, a ja nie mogę cię wylać.
– Nie możesz mnie wylać? – zapytał Nino z pijacką przebiegłością.
– Nie – odrzekł Joh
– To ja cię pieprzę – powiedział Nino.
Przez chwilę Joh
– W porządku, chłopcze, tylko pośpiewaj dla mnie, chcę zrobić na tobie forsę. Nie będę próbował kierować twoim życiem. Będziesz robił, co chcesz. Okay, paisan? Musisz tylko pośpiewać dla mnie, zarobić dla mnie pieniądze teraz, kiedy sam już nie mogę śpiewać. Kapujesz, stary?
Nino wyprostował się.
– Będę dla ciebie śpiewał, Joh
Joh
– Ja cię pieprzę – powiedział łagodnie i obaj się roześmiali tak jak za dawnych czasów, gdy byli młodzi.
Kiedy Joh
Tymczasem Joh
– Wiesz, raz poprosiłem dona o pracę w jego organizacji i nie chciał mi jej dać. Miałem dosyć jeżdżenia ciężarówką i chciałem zarobić kupę forsy. I wiesz, co mi powiedział? Że każdy człowiek ma tylko jedno przeznaczenie, a moim przeznaczeniem jest być artystą. Co oznaczało, że nie mógłbym być szwindlarzem.