Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland

Murakami Haruki (EN)
Рейтинг 0
  • Понравилось: 0
  • В библиотеках: 0
  • 69
  • 0
  • 0

Скачать книгу в формате:

Аннотация

Książka "Koniec świata i Hard-boiled Wonderland" opublikowana została prawie dwadzieścia lat temu, w 1985 roku, co może oznaczać, że Japonia wcześniej niż Ameryka przejęła się ideą matriksa, zapewne dlatego, że silnie doświadczyła strachów społeczeństw wysoko stechnicyzowanych. Ktoś dobierze się do naszego mózgu, coś, dajmy na to elektryczna maszynka do mięsa czy telewizor, roztoczy kontrolę nad naszym życiem. W jednej z pierwszych scen książki Murakamiego bohater jedzie dźwiękoszczelną windą, gorączkowo zastanawiając się, gdzie ukryte są kamery.

Hikikomori siedzą w kuchniach

Bohaterowie większości książek Harukiego Murakamiego rezygnują z intratnych posad, eleganckich mieszkań, luksusowych samochodów, a ich marzeniem jest, jak w przypadku bohatera "Końca świata…", żeby kupić sobie mały domek na wsi, pić piwo, słuchać Mozarta i uczyć się greki. Niestety, aby zarobić na domek, bohater "Końca świata…" pracuje w Systemie (i przetwarza w swoim bezbronnym, ale genialnym mózgu jakieś skomplikowane dane). Pracuje jednak niechętnie, jakby półgębkiem.

Bohaterowie, których stworzył Murakami, przypominają dzisiejszych hikikomori – młodych Japończyków, którzy zamykają się w domach i latami z nich nie wychodzą. Jak alarmują psychologowie i socjolodzy, to coraz powszechniejszy w Japonii rodzaj depresji. Hikikomori zostają przez Murakamiego wywabieni z domów, bo muszą (o ironio losu!) ratować świat. Także bohater "Końca świata…" rad nie rad włazi do kanałów, zmaga się z podziemnymi stworami, przyjmuje dziwnych gości, którzy demolują mu mieszkanie – jest oczywiście Alicją w Krainie Czarów bezradną wobec wciąż strofujących ją istot. Za przewodnika po krainie "pod ziemią" (po zaświatach?) ma zaś dorosłą wersję "króliczka" – pulchną dziewczynę w różowym kostiumiku.

Proza Murakami kipi tego typu absurdalnym humorem. Japoński pisarz zbiera jak odkurzacz literackie (i filmowe) tropy, figury stylistyczne, schematy fabularne – jest w prozie może kimś porównywalnym do Tarantino, ale przy tym ma coś z powagi czy ponuractwa Lyncha (tak jak on lubi eksponować motywy odsyłające do psychoanalizy: studnie, tunele). Murakami prowokuje porównania z filmem, ponieważ jego proza jest gęsta od obrazów. W tym sensie zmysłowa, a nie intelektualna.

Silnie eksploatowany przez horrory klasy B motyw "stworów z podziemi, które porywają ludzi i żywią się trupami" u Murakamiego rozwija się ku mniej spektakularnej, ale może tym intensywniejszej grozie – ku skojarzeniom z pisarstwem najwybitniejszego nowelisty japońskiego Akutagawy Ryunosukego (twórcy m.in. opowiadania o Kappach – krainie wodników) i ku jego "Życiu pewnego szaleńca" – pełnej bólu opowieści o świecie, który rozsypuje się jak stłuczone lustro.

Nawiązania do "Alicji w Krainie Czarów" w "Końcu świata…" można uznać jedynie za grę na planie fabuły albo wziąć za wskazówkę. "Alicja…" to analiza umysłu pogrążonego we śnie napisana przez matematyka. Abstrahując od operacji logicznych, postawiony tam zostaje egzystencjalny problem tożsamości. Czy ja to ja? Gdzie jest moja stopa? – pytała Alicja zagrożona roztopieniem się w… Śnie? Niebycie? Śmierci? I w istocie to sen i śmierć są tematem "Końca świata…" Harukiego Murakamiego.

Schodzenie do bardo

Bohater żyje w dwóch nurtach. Murakami prowadzi narrację w ten sposób, że związki przyczyny i skutku między poszczególnymi etapami jego historii są zamazane. W nurcie dziennym dostaje jakieś zadania do wykonania, racjonalizuje rzeczywistość, próbuje panować nad sytuacją i złożyć świat w spójną całość. W nocnym "stanie przejścia" przebywa w mieście zasypanym śniegiem, za którego murami umierają jednorożce, a na peryferiach dogorywają cienie, które odłączono od ciał. Pracuje w bibliotece, gdzie z czaszek jednorożców wydobywa się i czyta sny (przypomina się tu i Poe, i Borges).

"Koniec świata…" może być odczytany jako zapis wędrówki po bardo – buddyjskiej krainie zmarłych-żywych – które jest miejscem jakiegoś stanu pośredniego, gdzie umysł jeszcze żyje fantomami dni, kakofonią obrazów. "Dlaczego słońce wciąż świeci? Dlaczego ptaki wciąż śpiewają? Czyżby nie wiedziały, że świat się już skończył?" – czytamy w motcie książki.

Murakami potrafi w prozie osiągnąć to, co rzadko się udaje – z obrazów opatrzonych, dźwięków osłuchanych i wyzutych z wszelkiego czaru, jak Sting puszczany w supermarketach, z fragmentów wydobytych z pamięci i uczuć tak odległych, jakby przytrafiły się komuś innemu – Murakami potrafi ułożyć historię, która jest jak dziecięca zabawa, wciagająca i jednak groźna, tajemnicza jak jednorożce, które są obecne, a przecież nigdy nie istniały.

ЕЩЕ



Отзывы

Популярные книги

Дорогой ценитель литературы, погрузившись в уютное кресло и укутавшись теплым шерстяным пледом книга "Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland" Murakami Haruki (EN) поможет тебе приятно скоротать время. Благодаря уму, харизме, остроумию и благородности, моментально ощущаешь симпатию к главному герою и его спутнице. С невероятным волнением воспринимается написанное! – Каждый шаг, каждый нюанс подсказан, но при этом удивляет. Яркие пейзажи, необъятные горизонты и насыщенные цвета - все это усиливает глубину восприятия и будоражит воображение. Несмотря на изумительную и своеобразную композицию, развязка потрясающе проста и гениальна, с проблесками исключительной поэтической силы. Удачно выбранное время событий помогло автору углубиться в проблематику и поднять ряд жизненно важных вопросов над которыми стоит задуматься. Помимо увлекательного, захватывающего и интересного повествования, в сюжете также сохраняется логичность и последовательность событий. По мере приближения к исходу, важным становится более великое и красивое, ловко спрятанное, нежели то, что казалось на первый взгляд. В тексте находим много комизмов случающихся с персонажами, но эти насмешки веселые и безобидные, близки к умилению, а не злорадству. Просматривается актуальная во все времена идея превосходства добра над злом, света над тьмой с очевидной победой первого и поражением второго. Одну из важнейших ролей в описании окружающего мира играет цвет, он ощутимо изменяется во время смены сюжетов. "Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland" Murakami Haruki (EN) читать бесплатно онлайн необычно, так как произведение порой невероятно, но в то же время, весьма интересно и захватывающее.

Читать Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland

Новинки

Наследница мёртвой станции.
  • 7
  • 0
  • 0

Аннотация:

Она всю жизнь прожила среди обычных людей, просроченных ценников, деревенских сплетен и бесконечных ...

Полный текст — 112 стр.

Она всю жизнь прожила среди обычных людей, просроченных ценников, деревенских сплетен и бесконечных ...

Зона Златовласки. Любовь не по уставу
  • 8
  • 0
  • 0

Аннотация:

Аметист Ветрова мечтала о звёздах, обитаемых мирах и больших открытиях, а получила назначение на лег...

Полный текст — 64 стр.

Аметист Ветрова мечтала о звёздах, обитаемых мирах и больших открытиях, а получила назначение на лег...

Ветров против девяностых.
  • 7
  • 0
  • 0

Аннотация:

После смерти он должен был исчезнуть окончательно.Без второго шанса. Без новой жизни. Без красивых с...

Полный текст — 97 стр.

После смерти он должен был исчезнуть окончательно.Без второго шанса. Без новой жизни. Без красивых с...

Апгрейд свекрови его величества.
  • 17
  • 1
  • 0

Аннотация:

АннотацияЭлеонора Вальмон всегда умела видеть людей насквозь.Владелица элитной брачной конторы, маст...

Полный текст — 113 стр.

АннотацияЭлеонора Вальмон всегда умела видеть людей насквозь.Владелица элитной брачной конторы, маст...

Спецзадание `Выйти замуж`
  • 9
  • 2
  • 0

Аннотация:

Спецагент Клеопатра Нова привыкла к невозможным миссиям. Но как спасти похищенного курсанта с закрыт...

Полный текст — 102 стр.

Спецагент Клеопатра Нова привыкла к невозможным миссиям. Но как спасти похищенного курсанта с закрыт...

Ворон и Гроза. Пленники Скифских степей
  • 10
  • 0
  • 0

Аннотация:

Ирма – «Гроза» степей, воительница, для которой чужаки всегда были врагами. Кир – «Ворон» с чужих бе...

Полный текст — 91 стр.

Ирма – «Гроза» степей, воительница, для которой чужаки всегда были врагами. Кир – «Ворон» с чужих бе...

Слова в
  • 9
  • 1
  • 0

Аннотация:

В городе, где все куда-то спешат, есть тихое место с маленькой вывеской „Уголок“. Здесь не просто ва...

Полный текст — 36 стр.

В городе, где все куда-то спешат, есть тихое место с маленькой вывеской „Уголок“. Здесь не просто ва...