Страница 3 из 3
“Ha, da’s waar ik goed in ben.”
Blauwe flits, een stalen lemmet spleet Bob Stone’s keel.12 Hij voelde een zoetig ziek gevoel. Bloed begon te vloeien. Toen voelde hij een scherpe pijnscheut. Hij liet zijn mes vallen. Hij sloeg een hand tegen zijn keel. Zijn andere hand duwde hij boven op zijn hoofd alsof hij het neergedrukt moest houden. Hij kreunde. Hij draaide zich om en wankelde naar de heuveltop die in de richting van het blanke dorp lag. Negers die het gevecht gezien hadden slopen terug naar hun huizen en bliezen de lampen uit. Louisa, verbijsterd, hysterisch, weigerde naar bi
Bob bereikte Broad Street. Blanken haastten zich naar hem toe. Hij zeeg neer in hun armen.
“Tom Burwell…”
Blanke ma
“Handen op je rug, nikker.”
Toms polsen werden vastgebonden. De grote man duwde hem naar de waterput. Als hij erboven verbrand zou worden zou zijn lichaam naar beneden vallen als het houtwerk bezwijkt. Twee sterfgevallen voor een vermaledijde nikker. Louisa werd achteruit geduwd. De menigte kwam naar voren. De druk, de drang werd te groot. Sleep hem naar de fabriek. Brandhout en brandstapel heb je daar al. Tom ging in de aangewezen richting. Maar ze moesten hem wel slepen. Ze bereikten de grote deur. Te veel om daar bi
Rode nikkermaan. Zondaar!
Bloedbrandende maan. Zondaar!
Kom die fabrieksdeur door.