Добавить в цитаты Настройки чтения

Страница 169 из 192

43.      Доминик Гундиссалин. Соч.: De processione mundi // Menendezy Pelayo M. Historia de los heterodoxos espanoles. Т. I. Madrid, 1880, 691—711 (Des Dominicus Gundissalinus Schrift von dem Hervorgange der Welt (De processione mundi) / Hrsg. V. G. Bulow // BGPM XXIV, 3 (1925), 1-54; De processione mundi: estudio у edici6n crltica del trabajo de Domingo Gundisalvo / Eds. C. Alonso del Real Montes, B. Soto, Maria Jesiis. Pamplona: EUNSA, 1999; The Procession of the World (De processione mundi) / Tr. J.A. Laumakis. Milwaukee (Wise.): Marquette University Press, 2002]; De anima // Lowenthal A. Dominicus Gundisalvi und sein psychologische Kompendium. Ein Beitrag zur Geschichte derphilosophischen Literaturbei Arabern, Juden und Christen.-Berlin, 1890 [The Treatise De anima of Dominicus Gundissalinus / Ed. J.T. Muckle // Medieval Studies 2 (1940), 23— 103]; Die dem Boethius falschlich zugeschrieben Abhandlung des Dominicus Gundisalvi De unitate / Hrsg. v. P. Correns // BGPM I, 1 (1891), 1—11 [De unitate et uno // Eds. J. Bobik, J.A. Corbett // The Commentary of Conrad of Prussia on «De unitate et uno» of Dominicus Gundissalinus. Lewiston (N.Y.): E. Mellen Press, 1989]; Des Dominicus Gundissalinus Schrift von der Unsterblichkeit der Seele (De immortalitate animae) / Hrsg. v. G. Bulow // BGPM II, 3 (1897), 1—38; Dominicus Gundissalinus: De divisione philosophiae / Hrsg. v. L. Baur// BGPM IV, 2-3 (1903), 1-142 [Tr. E. Grant//A Source Book in Medieval Science / Ed. E. Grant. Cambridge (Mass.); Harvard University Press, 1974, 58—76J; Dominicus Gundissalinus: De scientiis / Ed. M. Alonso Alonso. Madrid: C.S.R.S.C., 1954; О разделении философии (Об арифметике) / Пер. Т.Ю. Бородай // Гайденко П.П. Эволюция понятия науки. Становление и развитие первых научных программ. М., 1980, 435—439.

Пер. : Algazel. Logica et philosophia. Venetiis: P. Lichtenstein, 1506(Francofurti ad Moenum, 1969); Algazel. Metaphysica / Tr. cum Joha

Лит.: Alonso M. Las fuentes literarias de Domingo Gundisalvo // Al-Andalus 11 (1947), 209—211; Alonso M. Hugo de San Victor, refutado por Domingo Gundisalvo hacia el 1170 // Estudios eclesi^sticos 21 (1947), 209—216; Baumker Cl. Les ecrits philosophiques de Dominicus Gundissalinus // Revue thomiste 5 (1897), 723—745; Baumker Cl. Dominicus Gundissalinus als philosophischer Schriftsteller // BGPM XXV, 1-2 (1927), 255-275; Bulow G. Des Dominicus Gundissalinus Schrift von der Unsterblichkeit der Seele, nebst einem Anhang, enthaltend die Abhandlung des Wilhelm von Paris (Auvergne) De immortalitate animae // BGPM II, 3 (1897), 39—61; Callus D.A. Gundissalinus’ De anima and the Problem of Substantial Form 11 The New Scholasticism 13 (1939), 338—355; Chroust A.-H. The Definitions of Philosophy in the De divisione philosophiae of Dominicus Gundissalinus // The New Scholasticism 25 (1951), 253—281; Duhem P. Le System du monde: histoire des doctrines cosmologiques de Platon k Copernic. Vol. III. Paris, 1915, 177—183; Endres J.A. Die Nachwirkund von Gundissalinus De immortalitate animae // Philosophisches Jahrbuch 12 (1890), 382—392; Fidora A. La Recepci6n de San Isidoro de Sevilla por Domingo Gundisalvo (ca. 1110—1181): Astronomia, Astrologfa у Medicina en la Edad Media// Mirabilia 1 (Dec., 2001), 136—149; Fidora A. Die Wissenschaftstheorie des Dominicus Gundissalinus. Voraussetzungen und Konsequenzen des zweiten Anfangs der aristotelischen Philosophie im XII. Jahrhundert. Berlin, 2003; Fidora A. Domingo Gundisalvo у el resurgimiento epistemol6gico de la filosofia aristoteiica //Anuario de Historia de la Iglesia. Vol. XII. Pamplona: Universidad de Navarra, 2004, 363—370; Haring N.M. Thierry of Chartres and Dominicus Gundissalinus//Mediaeval Studies 26 (1964), 271—286; HedwigK. «De divisione philosophiae» // Lexikon der philosophischen Werke / Hrsg. v. F. Volpi. Stuttgart: Kroner, 1988, 101; Jolivet J. Philosophie m6di£vale et arabe. Paris : J. Vrin, 1995. 65—74; Jourdain A. Recherches critiques sur Г age et l’origine des traductions latines d’Aristote et sur des commentaires grecs ou arabes employes par les docteurs scolastiques. Paris, 1819 (1843); Lowenthal A. Dominicus Gundisalvi und sein psychologische Kompendium. Ein Beitrag zur Geschichte der philosophischen Literatur bei Arabern, Juden und Christen. Berlin, 1890; Miccolo L. Le «arti meccaniche» nelle classificazione delle scienze di Ugo di San Vittore e Domenico Gundisalvi // A

44.      Михаил Скот. Соч.: Liber introductorius maior in astrologiam [Liber introductorius, Liber particularis (cum libro De mirabilibus mundi), PhysiognomicaJ // Edwards G.M. The Liber introductorius of Michael Scot. Los Angeles: University of Southern California, 1979 (Diss.); Physionomia seu De secretis naturae [Physiognomonica, Liber physiognomiae], Bononiae, 1477 (Venetiis, 1477, 1486, 1503, 1505, 1508; Lugduni Batavorum, 1484; Basileae, 1485; Ruotlingae, 1486; Lugduni, 1490; Lipsiae, 1495); Expositio super auctorem Spherae. Bononiae, 1495 (1518; Venetiis, 1631; Sphera cum commentis in hoc volumine contentis videlicet. Venetiis, 1518; Thorndike L. The Sphere of Sacrobosco and Its Commentators. Chicago: University of Chicago Press, 1949, 248—342); De Sole et Luna // Theatrum chimicum. Argentorati, 1622; Lumen luminum (et Dedalus grecus), Experimenta necromantica // Brown J. W. An Enquiry into the Life and Legend of Michael Scot. Edinburgh, 1897, 231-268; Ars alchimie seu Magisterium / Ed. S.H. Thomson // Osiris 5 (1938), 523—559.

Пер.: Alpetragius. In astrologia [De motibus celorumj / Tr. Michaheli Scoti. Vindobonae, 1531 (F.J. Carmody. Berkeley (Calif.) — Los Angeles, 1952); Aristoteles. De animalibus, III, 15—19: De generatione animalium / Tr. Michaheli Scoti / Eds. A.M.l. Van Oppenraaij, H.J. Drossaart Lulofs. Lugduni Batavorum: E J. Brill, 1992.

Лит.: Ackerma