Страница 71 из 120
Przytrzymał ją z dala od siebie muskularnym ramieniem.
– Zwariowałaś – rzekł zimno. Ale widziała, że jest zaniepokojony, tak jakby wiedział, że ta szalona dziewczyna, z którą sypiał, mogła rzeczywiście zrobić taki numer. – To jakaś stuknięta, tylko sobie żartowała.
Co
– Zostajesz w domu – powtórzyła. – Nigdzie nie idziesz.
– Okay, okay – odrzekł. Był nadal nieubrany, tylko w kalesonach. Lubił tak chodzić po domu, był dumny ze swojej wciętej sylwetki, ze złotej skóry. Co
To ją zmiękczyło – że odwołał się do jej obowiązków, przynajmniej jednego z nich. Była dobrą kucharką, nauczyła się tego od matki. Usmażyła cielęcinę z papryką i przyrządziła mieszaną sałatę, podczas gdy na patelni skwierczało mięso. Tymczasem Carlo wyciągnął się na łóżku, aby przeczytać komunikat o wyścigach na następny dzień. Postawił przy sobie szklankę pełną whisky, którą popijał.
Co
– Jedzenie na stole.
– Jeszcze nie jestem głodny – odrzekł, nadal czytając komunikat wyścigowy.
– Jest na stole – powtórzyła z uporem.
– Wsadź je sobie w dupę – powiedział Carlo. Dopił resztki whisky ze szklanki i przechylił butelkę, by ją ponownie napełnić. Nie zwracał na Co
Co
– Ty rozpuszczona makaroniarska flądro – wycedził jadowicie. – Zrób w tej chwili porządek, bo jak nie, to gówno z ciebie wykopię.
– Akurat! – odparła Co
Carlo zawrócił do sypialni, a kiedy stamtąd wyszedł, miał w ręku złożony podwójnie pas.
– Sprzątaj – rozkazał i w jego głosie brzmiała niewątpliwa groźba. Co
– Nawet samiczki Corleone’ów mordują – powiedział. Położył pas na kuche
Carlo stał na rozkraczonych nogach i pociągał z butelki. Wyciągnął rękę i pochwycił grube, ciężarne udo żony. Ścisnął je bardzo mocno, zadając jej ból, aż poczęła błagać o litość.
– Jesteś tłusta jak świnia – powiedział z odrazą i wyszedł z sypialni.
Do głębi przestraszona i ujarzmiona, leżała na łóżku nie śmiąc popatrzyć, co jej mąż robi w sąsiednim pokoju. Wreszcie wstała i podeszła do drzwi, aby tam zajrzeć. Carlo otworzył nową butelkę whisky i leżał rozwalony na sofie. Niedługo spije się tak, że zaśnie, a ona będzie mogła przekraść się do kuchni i zadzwonić do rodziny w Long Beach. Poprosi matkę, żeby kogoś po nią przysłała. Miała tylko nadzieję, że So
Dochodziła już prawie dziesiąta, kiedy w domu dona Corleone zadzwonił telefon kuche
So
– Tak, Co
Co
– So
W tej chwili do pokoju wszedł Hagen. Don spał już w sypialni na górze po zażyciu środków nase
Nie ulegało wątpliwości, że gwałtowność w naturze So
– Zaczekaj tam. Tylko zaczekaj.
Odłożył słuchawkę. Chwilę stał ogłuszony wściekłością, wreszcie powiedział:
– To pieprzony drań, a to pieprzony drań.
Wybiegł z domu.
Hagen znał ten wyraz twarzy So
– Jedźcie za nim.
Potem podszedł do telefonu i zadzwonił w kilka miejsc. Polecił paru mieszkającym w mieście ludziom z regime’u So
Kiedy So