Добавить в цитаты Настройки чтения

Страница 97 из 97

– Więc jednak – pułkownik usiadł przy biurku.

– Oczywiście oderwałem tylko skrawek.

– Wiem – powiedział Elert – to znaczy domyśliłem się. Pan jest fachowcem, poruczniku. Gdybym miał pana wcześniej… Tę panią mamy na oku. – Ze złością zrzucił z biurka mapę. To teraz bezużyteczne. Czy pan wie, kto miał dostęp do tej mapy? Ja, pan i Vorma

– Udawać, że się nie nie stało. Oczywiście zmienić miejsce przerzutu, poinformować Vorma

– Zgoda, Kloss. Ale myślę, że warto pogadać z tą ma-demoiselle Mole. O ile wiem, Vorma

– Jest pan znakomicie poinformowany.

– Vorma

Drzwi otworzyła im Jea

– Nie rozumiem, co to znaczy.

– Proszę prowadzić, Kloss. A pani, pa

Nie zdążyła odpowiedzieć, gdy podbiegł jeden z taj-niaków i sprawnie obszukawszy ją, przecząco pokręcił

głową.

– O co mnie panowie oskarżacie? Porucznik Kloss

może zaświadczyć…

Weszli do pokoju. Kloss dostrzegł puderniczkę na toaletce i bez słowa podał ją Elertowi; Elert znalazł to, co powinien był znaleźć.

Jea

– Od kogo otrzymała pani mikrofilm? Komu pani go miała przekazać?

– A jeśli nie powiem? – zapytała cicho Jea

– Nie masz wyboru, Jea

Wszystko odbyło się według scenariusza. Jea

Jea

– Niech pan przeczyta.

– Nie rozumiem – powiedział Kloss spokojnie. – „Czekam". Tylko to słowo. Cóż w tym nadzwyczajnego?

– Podpis. Ważny jest podpis. „J-23". Czy pan nie rozumie?

– Nie.

– Człowieku! Tego J-23, tego przeklętego J-23 usiłujemy upolować od roku. Teraz będziemy go mieli – zwrócił się do Jea

– Przenosiłam je – rzekła Jea

– Dlaczego nie zaniosła pani tego?

– Właśnie wybierałam się do wyjścia.

– W porządku, pa

– Dokąd mogę uciec? – zapytała Jea

– O ile wiem – rzekł Kloss – pan pułkownik wysłał dziś von Vorma

– Czyżby był tak głupi? – zapytał Elert. – Ale spróbować warto.

– Jednak głupi – stwierdził w dwie godziny później, wyciągając z rozprutej kanapy zwitek banknotów dolarowych. – Odciski palców na banknotach będą ostatecznym dowodem – rzekł.

Ale pułkownikowi Elertowi nie udało się postawić porucznika von Vorma

Tej samej nocy, kiedy miejscowa żandarmeria skoncentrowana była wokół cmentarza za kościołem kapucynów, grupa francuskich partyzantów napadła na miejscowe więzienie, położone w drugim końcu miasta, odbijając wszystkich uwięzionych. Co gorsza, mademo-iselle Jea

To już rozwścieczyło Elerta do tego stopnia, że kazał przeszukać dom po domu – całe miasteczko. Oczywiście z wyjątkiem domów, w których kwaterowali niemieccy oficerowie. Niestety, bez skutku. Przez tydzień więc pilnowano cmentarza! Ale po pozostawione przez pa

– Zanadto się pospieszyliśmy – powiedział Klossowi Elert, gdy zdał sobie sprawę, że tu także nic nie upoluje. – Na pocieszenie zostało nam tylko to, że ten przeklęty J-23 zniknął raz na zawsze.

Porucznik Kloss przytaknął mu ruchem głowy.


Понравилась книга?

Поделитесь впечатлением

Скачать книгу в формате:

Поделиться: